هلن موزیک
بهترین و جدیدترین موزیک های مجاز فارسی
آهنگ هاي جوانان‎

dance

رقص ایرانی به انواع رقص‌ها و مجموعه حرکات موزونی گفته می‌شود که در بستر فرهنگ، تاریخ و ادبیات ایران‌زمین پرورش و توسعه یافته‌است.

پیشینه

 
رقص سماع در متون فارسی

نمایش در شکل رقصیدن، خنیاگری، بازی یا آ یین و نیز ابزارهای نمایش چون سیماچه، لباس مبدل جانوران یا گیاهان، سازهایی برای آفرینش ریتم و… دستک‌م از هزاره ششم پ. م در ایران شناخته شده و مورد بهره بوده‌اند.[۱] نمونه‌های پرشماری از نقش‌های رقصندگان را می‌توان بر روی آثار یافته‌شده از تپه‌های باستانی ایران همچون تپه سبز، جعفرآباد، چغامیش، تل جری، چشمه علی، اسماعیل‌آباد، تل باکون، سیلک، موسیان، تپه یحیی، شهداد، شوش و… یافت.[۲] یافته‌های باستان‌شناختی در مناطق مختلف ایران گویای وجود و اشاعه رقص به عنوان یک آیین اجتماعی در سرتاسر امپراتوری ایران باستاناست. آیین میترا یا مهرپرستی که در بستر جغرافیایی ایران بوجود آمد شامل عادات و آیین‌های بود که همراه با رقص اجرا می‌شده‌اند. گزنفون تاریخنگار یونانی به اهمیت رقص در دربار هخامنشی اشاره کرده‌است. تا زمان فروپاشی شاهنشاهی ساسانی و استیلای اعراب بر ایران، رقص یک پدیدهٔ پذیرفته شدهٔ اجتماعی و بخشی جدائی‌ناپذیر از فرهنگ ایران محسوب می‌شد.

انواع رقص ایرانی

رقص آیینی

از قدیمی‌ترین انواع رقص‌ ایرانی رقص آیینی است که دربرگیرنده مجموعه حرکات موزونی است که در چهارچوب ادای یک سنت یا آیین و عموماً به‌صورت گروهی اجرا می‌شود. رقص آیینی انعکاس حالات درونی یا عرفانی است. شواهد تاریخی بسیاری از جمله نقاشی‌های روی صخره‌ها، دیواره‌های غارها و سفال‌های باستانی حفاری شده نمایانگر وجود رقص آیینی در سرتاسر فلات ایران و از دیر باز است.

رقص عارفانه از متاخرترین رقص‌های آیینی ایرانی است که قدمتی بیش از هزار سال دارد. از زمان پیدایش اندیشه‌های صوفیانه و عارفانه در ایران، از رقص به عنوان آیینی برای به خلسه رفتن، در خود فروشدن یا آنچنان که پیروان این راه ذکر می‌کنند، برای نزدیکتر شدن به عوالم بالا و آفریدگار استفاده شده‌است. سابقه هزار ساله آیین صوفیگری در ایران همیشه همراه با ذکر ممتد یک واژه یا تکرار یک حرکت به‌صورت رقص و همراه با موسیقی بوده‌است. شناخته‌شده‌ترین عارف ایرانی جلال‌الدین محمد بلخی معروف به مولوی و مولانا است که رقص سماع او و رهروانش همچنان بعد از هشت قرن زنده و در اقصی نقاط دنیا بعنوان نمونه‌ای از رقص آیینی شناخته شده‌است.

رقص سنتی ایرانی

رقص درباری قاجار

گونه دیگری از رقص‌های ایرانی نیز در این دوران با توجه و تکیه بیشتری بر روی فناوری رقص آغاز شد که «رقص سنتی ایرانی» نام گرفت و تلفیقی بود از رقص‌های فولکلور ایرانی و رقص‌های درباری دوران قاجار که همراه با موسیقی سنتی ایرانی اجرا می‌شدند. اصطلاحات «رقص سنتی ایرانی» یا «رقص ملی ایران» به این‌گونه از رقص در میان کارشناسان و محققان رقص ایرانی هنوز پذیرفته نیست؛[۳] چرا که در دوران پیش از انقلاب ۵۷ هیچگاه هیچ برنامه مدون دولتی برای ایجاد یک رقص سنتی ملی (نظیر آنچه که در آذربایجان، ارمنستان، تاجیکستان و غیره وجود داشته) وجود نداشت و بعد از انقلاب نیز رقصیدن به‌طور کلی کنار گذاشته شد و هیچگونه پشتیبانی دولتی برای تئوریزه کردن این‌گونه از رقص‌های ایرانی، نوآوری و تدوین تکنیک و ابتذال‌زدائی صورت نگرفت.[۴] در سال ۱۳۳۷ و تحت حمایت وزارت فرهنگ و هنر گروه رقصی به‌نام گروه ملی موسیقی، آواز و رقص فولکلور ایران با مدیریت نژاد احمدزاده راه‌اندازی شد که تا دهه ۱۹۶۰ میلادی فعال بود و در شوروی، ژاپن، کانادا، کشورهای بلوک شرق و خاور نزدیک برنامه اجرا کرد.[۵]

رقص اصیل ایرانی (کلاسیک و سنتی) به سه شاخهٔ مینیاتور و کرشمه و قاجاری تقسیم می‌شود که هر کدام با وجود نزدیکی و شباهت و حتی همپوشانی با یکدیگر، نکات منحصر به فردی دارند که باعث تفاوت و تمایزشان از یکدیگر می‌شود. ضمن اینکه هر کدام با بخشی از موسیقی اصیل و سنتی اجرا می‌شوند که با هم تفاوت دارند.

یک نکتهٔ بسیار جالب و قابل توجه این است که این شاخه‌های رقص ایرانی، به‌ویژه مینیاتور، با وجود اطلاق سنتی و کلاسیک که روح اصالت ایرانی را در خود دارند قدمت طولانی ندارند؛ چنانچه می‌دانیم که رقص کرشمه و قاجاری در دوران قاجار شکل گرفته‌است؛ و رقص مینیاتور در دورهٔ پهلوی با الهام از نقاشی‌های مینیاتور ایجاد شده و از این لحاظ معاصر محسوب می‌شود. اما اینکه چرا به آن‌ها کلاسیک و سنتی اطلاق می‌شود خود مبحث دیگری می‌طلبد.

با وجود اینکه تا کنون هیچ اقدام رسمی برای تدوین خصوصیات رقص اصیل ایرانی به شکل ملی صورت نگرفته و تکنیک‌های این رقص تئوریزه نشده‌است، اما نمی‌توان تلاش‌های عده ای از رقصنده‌های حرفه ای در این رشته را برای ارائه و نمایش شیوهٔ درست اجرای این رقص نادیده گرفت، تلاش‌هایی که باعث می‌شود آشنایی بهتری با تکنیک‌های صحیح این رقص ایجاد شود.

قبل از انقلاب رقصنده‌هایی که به شکل حرفه ای در رشتهٔ رقص‌های سنتی و محلی فعالیت می‌کردند در اجراهای رسمی خود نمای درستی از رقص اصیل و ملی را ارائه می‌دادند؛ و بعد از انقلاب نیز بعضی از همان افراد با وجود تغییر شرایط به شکل‌های گوناگون به فعالیت خود ادامه دادند، در حالی که افراد تازه ای نیز پا به عرصه گذاشتند و این راه را دنبال کردند و همچنان دنبال می‌کنند و به کشف و شناسایی ابعاد تازه ای از این رقص می‌پردازند. بعضی از این افراد در خارج از ایران و بعضی از آن‌ها در داخل ایران سکونت دارند.

رقص‌های محلی ایران

رقص شمشیر، سیستان

رقص‌های محلی ایرانی ریشه در آیین‌ها، سنن، فرهنگ و فولکلر اقوام مختلف ایرانی دارد که هر کدام گویا و منعکس کننده روح جمعی و میراث ماندگار فرهنگی هر یک از این اقوام است. رقص‌های محلی ایرانی هرکدام به نام منطقه جغرافیایی که از آن برخواسته‌اند شناخته می‌شود مانند رقص آذربایجانی، رقص کردی، رقص لری، رقص مازندرانی، رقص خراسانی، رقص سیستانی، رقص قاسم‌آبادی و غیره. معمولاً رقص هر منطقه با شرایط محیطی و معیشتی آن منطقه ارتباط نزدیکی دارد. برای مثال رقص مناطق شمالی ایران دارای قسمت‌هایی است که بصورت نمادین کاشت برنج و پاشیدن بذر را نشان می‌دهد یا رقص چوبانی آذری/آذربایجانی به شکلی است که مثلاً چوپانی از گوسفندان خود در مقابل گرگ محافظت می‌کند. کوشش‌های فراوانی در دوران قبل از انقلاب برای ثبت، بازسازی و اشاعه رقصهای محلی ایران صورت گرفت. وزارت فرهنگ و هنر ایران در سال ۱۳۴۹ رابرت دو وارن را برای راه‌اندازی سازمان ملی فولکلر ایران و کمپانی رقص تابعه آن «گروه رقصندگان محلی ایران» مأمور کرد.

رقص فی‌البداهه شهری

در طول دهه‌های ۱۹۳۰، ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی نوعی از رقص ایرانی شامل حرکات برگرفته شده از رقص عربی، فولکلر و رقص‌های دوران قاجاربه‌وجود آمد که بیشتر در محفل‌های خصوصی و به‌صورت تک‌نفره و فی‌البداهه اجرا می‌شد. با گسترش سینمای تجاری ایران و محبوب شدن آن، این رقص شناخته شده و همه گیر شد و زمینه بوجود آمدن ژانرهای مختلف رقص ایرانی را – مانند روحوضی، مطربی، باباکرم، تهرونی و شاطری – فراهم آورد.[۴] در آغاز، این رقص‌ها از دیدگاه تکنیکی بسیار فقیر و از دیدگاه حرفه‌ای یک سرگرمی مبتذل و عامیانه به‌شمار می‌آمدند، اما بعدها تعدادی از کارشناسان و رقصپردازان ایرانی و غیر ایرانی مانند آنتونی شی و جمال[۶] به نوآوری و صحنه‌ای کردن آن‌ها پرداختند.

رقص کولی‌های ایرانی در عصر قاجار

رقص باله و کاراکتر ایرانی

 
باله زن، اثر نیما کیان. ۲۰۰۳

رقص باله ایرانی به نوعی از رقص گفته می‌شود که بر پایه و اساس تکنیک باله که در غرب بوجود آمده و توسعه یافته، استوار است. باله‌های ایرانی آنچنان که از این نام و صفت استنباط می‌شود می‌بایست هم متکی به تکنیک و سنت رقص باله در غرب باشد و همچنین از منظر موسیقی، موضوع، فضاسازی یا داستان ارتباطی با فرهنگ، تاریخ و تمدن ایرانی داشته باشد. تولیدات سازمان باله ایران و رقص‌پردازی‌های نیما کیان معرفی کننده این ژانر از رقص ایرانیست. همچنین در داخل ایران نیز هنرمندانی همچون پردیس خسروی در تلاش برای تداوم بقای این رشته هنری می‌باشند.

رقص کاراکتر ایرانی نیز شاخه‌ای از رقص باله ایرانی است.

رقص ترکیبی

از بعد از آغاز هزاره جدید میلادی گونه‌ای از رقص آزاد (و بدون محدودیت چهارچوب اسلوبی) بوسیله تعدادی از رقصنده گان و رقصپردازان ایرانی اجراء می‌شود که از آن با عنوان رقص ترکیبی نام برده می‌شود. دراین نوع از رقص، گونه‌ها و سبکهای متفاوت رقصهای غیر ایرانی مثل جاز، معاصر، محلی، فولکلر، صوفیانه، سنتی، ملی و آئینی با یا به جای عناصر حرکتی انواع رقص‌های ایرانی با یکدیگر ترکیب می‌شوند. وجه مشترک این اجراءها استفاده از موسیقی ایرانی است هر چند که حرکت‌ها یادآور رقص ایرانی نباشند. شاهرخ مشکین قلم و بنفشه صیاد از جمله این رقصندگان هستند. در نمایش «ایران بانو» اثری از پردیس خسروی نیز چنین ترکیبی مشهود است.

رقص معاصر ایرانی

بر گرفته از انواع رقص‌های مدرن و معاصر بین‌المللی، بدون هیچگونه محدودیت تکنیکی و عموماً با تم و موضوعات مرتبط به تاریخ، سیاست و اوضاع اجتماعی ایران، این‌گونه از رقص از اوائل نخستین سال‌های هزاره جدید میلادی در میان کوشندگان رقص ایرانی درونمرزی و برون‌مرزی متداول شده‌است. رقص معاصر ایرانی معمولاً به صورت چندرسانه‌ای و در ترکیب با تئاتر یا گونه‌های دیگر هنرهای نمایشی اجراء می‌شود. افشین غفاریان و پردیس خسروی نمونه‌ای از این کوشندگان هستند. 
 
 

ارسال شده در تاریخ ۱۳۹۷ شانزدهم مهر ساعت 12:00 AM توسط javiidارسال نظر
آهنگ هاي جوانان‎

dance

رقص ایرانی به انواع رقص‌ها و مجموعه حرکات موزونی گفته می‌شود که در بستر فرهنگ، تاریخ و ادبیات ایران‌زمین پرورش و توسعه یافته‌است.

پیشینه

 
رقص سماع در متون فارسی

نمایش در شکل رقصیدن، خنیاگری، بازی یا آ یین و نیز ابزارهای نمایش چون سیماچه، لباس مبدل جانوران یا گیاهان، سازهایی برای آفرینش ریتم و… دستک‌م از هزاره ششم پ. م در ایران شناخته شده و مورد بهره بوده‌اند.[۱] نمونه‌های پرشماری از نقش‌های رقصندگان را می‌توان بر روی آثار یافته‌شده از تپه‌های باستانی ایران همچون تپه سبز، جعفرآباد، چغامیش، تل جری، چشمه علی، اسماعیل‌آباد، تل باکون، سیلک، موسیان، تپه یحیی، شهداد، شوش و… یافت.[۲] یافته‌های باستان‌شناختی در مناطق مختلف ایران گویای وجود و اشاعه رقص به عنوان یک آیین اجتماعی در سرتاسر امپراتوری ایران باستاناست. آیین میترا یا مهرپرستی که در بستر جغرافیایی ایران بوجود آمد شامل عادات و آیین‌های بود که همراه با رقص اجرا می‌شده‌اند. گزنفون تاریخنگار یونانی به اهمیت رقص در دربار هخامنشی اشاره کرده‌است. تا زمان فروپاشی شاهنشاهی ساسانی و استیلای اعراب بر ایران، رقص یک پدیدهٔ پذیرفته شدهٔ اجتماعی و بخشی جدائی‌ناپذیر از فرهنگ ایران محسوب می‌شد.

انواع رقص ایرانی

رقص آیینی

از قدیمی‌ترین انواع رقص‌ ایرانی رقص آیینی است که دربرگیرنده مجموعه حرکات موزونی است که در چهارچوب ادای یک سنت یا آیین و عموماً به‌صورت گروهی اجرا می‌شود. رقص آیینی انعکاس حالات درونی یا عرفانی است. شواهد تاریخی بسیاری از جمله نقاشی‌های روی صخره‌ها، دیواره‌های غارها و سفال‌های باستانی حفاری شده نمایانگر وجود رقص آیینی در سرتاسر فلات ایران و از دیر باز است.

رقص عارفانه از متاخرترین رقص‌های آیینی ایرانی است که قدمتی بیش از هزار سال دارد. از زمان پیدایش اندیشه‌های صوفیانه و عارفانه در ایران، از رقص به عنوان آیینی برای به خلسه رفتن، در خود فروشدن یا آنچنان که پیروان این راه ذکر می‌کنند، برای نزدیکتر شدن به عوالم بالا و آفریدگار استفاده شده‌است. سابقه هزار ساله آیین صوفیگری در ایران همیشه همراه با ذکر ممتد یک واژه یا تکرار یک حرکت به‌صورت رقص و همراه با موسیقی بوده‌است. شناخته‌شده‌ترین عارف ایرانی جلال‌الدین محمد بلخی معروف به مولوی و مولانا است که رقص سماع او و رهروانش همچنان بعد از هشت قرن زنده و در اقصی نقاط دنیا بعنوان نمونه‌ای از رقص آیینی شناخته شده‌است.

رقص سنتی ایرانی

رقص درباری قاجار

گونه دیگری از رقص‌های ایرانی نیز در این دوران با توجه و تکیه بیشتری بر روی فناوری رقص آغاز شد که «رقص سنتی ایرانی» نام گرفت و تلفیقی بود از رقص‌های فولکلور ایرانی و رقص‌های درباری دوران قاجار که همراه با موسیقی سنتی ایرانی اجرا می‌شدند. اصطلاحات «رقص سنتی ایرانی» یا «رقص ملی ایران» به این‌گونه از رقص در میان کارشناسان و محققان رقص ایرانی هنوز پذیرفته نیست؛[۳] چرا که در دوران پیش از انقلاب ۵۷ هیچگاه هیچ برنامه مدون دولتی برای ایجاد یک رقص سنتی ملی (نظیر آنچه که در آذربایجان، ارمنستان، تاجیکستان و غیره وجود داشته) وجود نداشت و بعد از انقلاب نیز رقصیدن به‌طور کلی کنار گذاشته شد و هیچگونه پشتیبانی دولتی برای تئوریزه کردن این‌گونه از رقص‌های ایرانی، نوآوری و تدوین تکنیک و ابتذال‌زدائی صورت نگرفت.[۴] در سال ۱۳۳۷ و تحت حمایت وزارت فرهنگ و هنر گروه رقصی به‌نام گروه ملی موسیقی، آواز و رقص فولکلور ایران با مدیریت نژاد احمدزاده راه‌اندازی شد که تا دهه ۱۹۶۰ میلادی فعال بود و در شوروی، ژاپن، کانادا، کشورهای بلوک شرق و خاور نزدیک برنامه اجرا کرد.[۵]

رقص اصیل ایرانی (کلاسیک و سنتی) به سه شاخهٔ مینیاتور و کرشمه و قاجاری تقسیم می‌شود که هر کدام با وجود نزدیکی و شباهت و حتی همپوشانی با یکدیگر، نکات منحصر به فردی دارند که باعث تفاوت و تمایزشان از یکدیگر می‌شود. ضمن اینکه هر کدام با بخشی از موسیقی اصیل و سنتی اجرا می‌شوند که با هم تفاوت دارند.

یک نکتهٔ بسیار جالب و قابل توجه این است که این شاخه‌های رقص ایرانی، به‌ویژه مینیاتور، با وجود اطلاق سنتی و کلاسیک که روح اصالت ایرانی را در خود دارند قدمت طولانی ندارند؛ چنانچه می‌دانیم که رقص کرشمه و قاجاری در دوران قاجار شکل گرفته‌است؛ و رقص مینیاتور در دورهٔ پهلوی با الهام از نقاشی‌های مینیاتور ایجاد شده و از این لحاظ معاصر محسوب می‌شود. اما اینکه چرا به آن‌ها کلاسیک و سنتی اطلاق می‌شود خود مبحث دیگری می‌طلبد.

با وجود اینکه تا کنون هیچ اقدام رسمی برای تدوین خصوصیات رقص اصیل ایرانی به شکل ملی صورت نگرفته و تکنیک‌های این رقص تئوریزه نشده‌است، اما نمی‌توان تلاش‌های عده ای از رقصنده‌های حرفه ای در این رشته را برای ارائه و نمایش شیوهٔ درست اجرای این رقص نادیده گرفت، تلاش‌هایی که باعث می‌شود آشنایی بهتری با تکنیک‌های صحیح این رقص ایجاد شود.

قبل از انقلاب رقصنده‌هایی که به شکل حرفه ای در رشتهٔ رقص‌های سنتی و محلی فعالیت می‌کردند در اجراهای رسمی خود نمای درستی از رقص اصیل و ملی را ارائه می‌دادند؛ و بعد از انقلاب نیز بعضی از همان افراد با وجود تغییر شرایط به شکل‌های گوناگون به فعالیت خود ادامه دادند، در حالی که افراد تازه ای نیز پا به عرصه گذاشتند و این راه را دنبال کردند و همچنان دنبال می‌کنند و به کشف و شناسایی ابعاد تازه ای از این رقص می‌پردازند. بعضی از این افراد در خارج از ایران و بعضی از آن‌ها در داخل ایران سکونت دارند.

رقص‌های محلی ایران

رقص شمشیر، سیستان

رقص‌های محلی ایرانی ریشه در آیین‌ها، سنن، فرهنگ و فولکلر اقوام مختلف ایرانی دارد که هر کدام گویا و منعکس کننده روح جمعی و میراث ماندگار فرهنگی هر یک از این اقوام است. رقص‌های محلی ایرانی هرکدام به نام منطقه جغرافیایی که از آن برخواسته‌اند شناخته می‌شود مانند رقص آذربایجانی، رقص کردی، رقص لری، رقص مازندرانی، رقص خراسانی، رقص سیستانی، رقص قاسم‌آبادی و غیره. معمولاً رقص هر منطقه با شرایط محیطی و معیشتی آن منطقه ارتباط نزدیکی دارد. برای مثال رقص مناطق شمالی ایران دارای قسمت‌هایی است که بصورت نمادین کاشت برنج و پاشیدن بذر را نشان می‌دهد یا رقص چوبانی آذری/آذربایجانی به شکلی است که مثلاً چوپانی از گوسفندان خود در مقابل گرگ محافظت می‌کند. کوشش‌های فراوانی در دوران قبل از انقلاب برای ثبت، بازسازی و اشاعه رقصهای محلی ایران صورت گرفت. وزارت فرهنگ و هنر ایران در سال ۱۳۴۹ رابرت دو وارن را برای راه‌اندازی سازمان ملی فولکلر ایران و کمپانی رقص تابعه آن «گروه رقصندگان محلی ایران» مأمور کرد.

رقص فی‌البداهه شهری

در طول دهه‌های ۱۹۳۰، ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی نوعی از رقص ایرانی شامل حرکات برگرفته شده از رقص عربی، فولکلر و رقص‌های دوران قاجاربه‌وجود آمد که بیشتر در محفل‌های خصوصی و به‌صورت تک‌نفره و فی‌البداهه اجرا می‌شد. با گسترش سینمای تجاری ایران و محبوب شدن آن، این رقص شناخته شده و همه گیر شد و زمینه بوجود آمدن ژانرهای مختلف رقص ایرانی را – مانند روحوضی، مطربی، باباکرم، تهرونی و شاطری – فراهم آورد.[۴] در آغاز، این رقص‌ها از دیدگاه تکنیکی بسیار فقیر و از دیدگاه حرفه‌ای یک سرگرمی مبتذل و عامیانه به‌شمار می‌آمدند، اما بعدها تعدادی از کارشناسان و رقصپردازان ایرانی و غیر ایرانی مانند آنتونی شی و جمال[۶] به نوآوری و صحنه‌ای کردن آن‌ها پرداختند.

رقص کولی‌های ایرانی در عصر قاجار

رقص باله و کاراکتر ایرانی

 
باله زن، اثر نیما کیان. ۲۰۰۳

رقص باله ایرانی به نوعی از رقص گفته می‌شود که بر پایه و اساس تکنیک باله که در غرب بوجود آمده و توسعه یافته، استوار است. باله‌های ایرانی آنچنان که از این نام و صفت استنباط می‌شود می‌بایست هم متکی به تکنیک و سنت رقص باله در غرب باشد و همچنین از منظر موسیقی، موضوع، فضاسازی یا داستان ارتباطی با فرهنگ، تاریخ و تمدن ایرانی داشته باشد. تولیدات سازمان باله ایران و رقص‌پردازی‌های نیما کیان معرفی کننده این ژانر از رقص ایرانیست. همچنین در داخل ایران نیز هنرمندانی همچون پردیس خسروی در تلاش برای تداوم بقای این رشته هنری می‌باشند.

رقص کاراکتر ایرانی نیز شاخه‌ای از رقص باله ایرانی است.

رقص ترکیبی

از بعد از آغاز هزاره جدید میلادی گونه‌ای از رقص آزاد (و بدون محدودیت چهارچوب اسلوبی) بوسیله تعدادی از رقصنده گان و رقصپردازان ایرانی اجراء می‌شود که از آن با عنوان رقص ترکیبی نام برده می‌شود. دراین نوع از رقص، گونه‌ها و سبکهای متفاوت رقصهای غیر ایرانی مثل جاز، معاصر، محلی، فولکلر، صوفیانه، سنتی، ملی و آئینی با یا به جای عناصر حرکتی انواع رقص‌های ایرانی با یکدیگر ترکیب می‌شوند. وجه مشترک این اجراءها استفاده از موسیقی ایرانی است هر چند که حرکت‌ها یادآور رقص ایرانی نباشند. شاهرخ مشکین قلم و بنفشه صیاد از جمله این رقصندگان هستند. در نمایش «ایران بانو» اثری از پردیس خسروی نیز چنین ترکیبی مشهود است.

رقص معاصر ایرانی

بر گرفته از انواع رقص‌های مدرن و معاصر بین‌المللی، بدون هیچگونه محدودیت تکنیکی و عموماً با تم و موضوعات مرتبط به تاریخ، سیاست و اوضاع اجتماعی ایران، این‌گونه از رقص از اوائل نخستین سال‌های هزاره جدید میلادی در میان کوشندگان رقص ایرانی درونمرزی و برون‌مرزی متداول شده‌است. رقص معاصر ایرانی معمولاً به صورت چندرسانه‌ای و در ترکیب با تئاتر یا گونه‌های دیگر هنرهای نمایشی اجراء می‌شود. افشین غفاریان و پردیس خسروی نمونه‌ای از این کوشندگان هستند. 
 
 

ارسال شده در تاریخ ۱۳۹۷ شانزدهم مهر ساعت 12:00 AM توسط javiidارسال نظر
دانلود آهنگ های جدید تولدت مبارک
 

 

 
دانلود آهنگ های جدید تولدت مبارک

Download New Happy Birthday Song

 مجموعه ای جدید و بی‌ نظیر از آهنگ های جشن تولد با لینک مستقیم

A new and unique collection of birthday party songs with direct links

زیباترین آهنگ تولدت مبارک کودکان و بزرگسالان  

The most beautiful songs of the birthday of children and adults

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از تبیان، پدر مادرهایی که تازه صاحب فرزند شدند، با نزدیک شدن به ماه یازدهم کودکشان همه درگیری های فکری شان گرفتن اولین سال تولد برای فرزندشان می شود. کیک تولدی که عکس نوزدای روی آن چاپ شده، انواع بادکنک ها و خوراکی ها، مهمان های کوچک و بزرگ و کلاه بوقی.

کودکان در جشن تولد سیگنال های مثبتی از ذهن خود دریافت می کنند که این امر به چالاکی، قدرت اراده و تمایل به برقراری دوستی های بیشتر می انجامد.

جشن تولد برای کودک غیر از دو سه سال اول زندگی تنها همان عکس هایی است که پدر و مادر از او گرفته اند و خاطره ای از اولین تولد هایش به یاد ندارد. اما در سال های بعدی زندگی اش خاطره های مختلفی از کادو و جنش تولد و کیک و دوستانش دارد. می‌توانید این خاطرات را به بهترین و شیرین‌ترین خاطرات دوران کودکی فرزندتان و جشن آنها را از یک مهمانی ساده به یک جشن فوق‌العاده برای کودکان، تبدیل کنید. اگر یک برنامه‌ریزی دقیق در جشن تولد وجود نداشته باشد ممکن است آن روز خاطر انگیز به یک روز پردردسر و پر از هیاهوی تبدیل شود، چرا که خیلی اوقات پیش آمده است که  والدین نمی دانند با چه برنامه های می توانند بهترین زمان را برای کودکان خود بسازند.

جشن‌های کودکانه که مهم‌ترین آنها در سالروز تولد انجام می‌شود در رشد اعتماد به نفس و تقویت روابط اجتماعی کودکان موثر است. برگزاری جشن یا مهمانی در روز تولد در خودباوری بچه‌ها نقش دارد و آنها احساس می‌کنند حضور و وجودشان برای خانواده مهم است. این جشن ها می تواند شکل های مختلفی از قبیل دعوت دوستان یا در جمع خانواده باشد و شامل آهنگ های بی کلام و شاد ایرانی باشد

معجزه جشن تولد ارتباط مسالمت آمیز خانواده و فرزند را برقرار خواهد کرد، از این رو کودکان نیز فرصت می یابند مهارت های خود را بالا برده و برای انجام کارهای مثبت و اثرگذار تلاش کنند. به نظر محققان علوم شناختی هیچ جایگزینی برای جشن تولد وجود ندارد، زیرا این کار به شکل دقیق و آرمانی کودکان را تربیت و از پیچیدگی های رفتاری و اخلاقی آنان می کاهد.

روانشناسان در این باره می گویند: برخی خانواده ها به جشن تولد به عنوان یک پدیده مصرفی نگاه می کنند و همواره سعی دارند با خرید هدایای مهیج فرزند خود را شاد کنند، در صورتی که جشن تولد همیشه ریشه در عقاید، باورها و سنت ها دارد، از این رو بچه ها در چنین محیطی به ارتباط گرفتن با همسالان خود بیش از دریافت هدیه علاقه نشان می دهند. جشن تولد برای کودکان یک پدیده و فرصت اجتماعی است در نتیجه سعی می کنند خود را اثبات کرده و مانند بزرگترها ایفای نقش کنند. آنها در چنین شرایطی کار گروه را می آموزند و با مفهوم مشارکت آشنا می شود.

جشن تولد تاثیر شگرفی در بهبود رفتارها و برخوردهای کودکان با والدین و اطرافیانشان دارد. مطالعات تحقیقاتی نشان می دهد کودکان در جشن تولد سیگنال های مثبتی از ذهن خود دریافت می کنند که این امر به چالاکی، قدرت اراده و تمایل به برقراری دوستی های بیشتر می انجامد. این انرژی به راحتی از بین نمی رود بلکه از فرزند به پدر و مادر منتقل شده و در زمان کوتاهی تاثیرات مطلوبی بر رفتارهای اجتماعی او در تعامل با خانواده و جامعه می گذارد.


ارسال شده در تاریخ ۱۳۹۷ ششم تير ساعت 12:00 AM توسط javiidارسال نظر
دانلود آهنگ نفس که میکشم رضا صادقی

دانلود آهنگ نفس که میکشم رضا صادقی

 

دانلود آهنگ جدید نفس که میکشم رضا صادقی

دانلود آهنگ رضا صادقی به نام دیوونه خونه با کیفیت بالا

Download New Music Reza Sadeghi – Divoone Khoone On HelenMusic

پخش آنلاین + متن آهنگ + همه آهنگهای خوانده شده رضا صادقی

 

متن ترانه دیوونه خونه رضا صادقی

از عطرت زدم خونه دیوونه شد اتاق بی صدات دیوونه خونه شد
از عطرت زدم خواب از سرم پرید میشه مگه یه شب خواب تو رو ندید
این غیر ممکنه از فکر تو درآم چی غیر خاطره مونده ازت برام برام
نفس که میکشم تو خونه ای هنوز دیوونتم تو هم دیوونه ای هنوز
نفس که میکشم انگار با منی مثل گذشته ها هی حرف میزنی
نفس که میکشم تو خونه ای هنوز دیوونتم تو هم دیوونه ای هنوز
نفس که میکشم انگار با منی مثل گذشته ها هی حرف میزنی

دانلود آهنگ رضا صادقی به نام دیوونه خونه

نه فکر رفتنی نه دلخوری ازم عطرت که بپره دل می بری ازم
از عطرت زدم خونه دیوونه شد اتاق بی صدات دیوونه خونه شد
از عطرت زدم خواب از سرم پرید میشه مگه یه شب خواب تو رو ندید
نفس که میکشم تو خونه ای هنوز دیوونتم تو هم دیوونه ای هنوز
نفس که میکشم انگار با منی مثل گذشته ها هی حرف میزنی
نفس که میکشم تو خونه ای هنوز دیوونتم تو هم دیوونه ای هنوز
نفس که میکشم انگار با منی مثل گذشته ها هی حرف میزنی

♥دانلود آهنگ – ( کیفیت عالی ۳۲۰ )♥

 

ارسال شده در تاریخ ۱۳۹۷ اول تير ساعت 12:00 AM توسط javiidارسال نظر
دانلود آهنگ خوابای روشنو کابوس میکنم مرتضی پاشایی
دانلود آهنگ خوابای روشنو کابوس میکنم مرتضی پاشایی

دانلود آهنگ جدید خوابای روشنو کابوس میکنم مرتضی پاشایی

دانلود آهنگ مرتضی پاشایی به نام بغض ترانه با کیفیت بالا

Download New Music Morteza Pashaei – Boghze Taraneh

پخش آنلاین + متن آهنگ + همه آهنگهای خوانده شده مرتضی پاشایی

 

متن ترانه بغض ترانه مرتضی پاشایی

خوابای روشنو کابوس میکنم بغض ترانمو تقدیم کی کنم
اونکه کنارمه درکم نمیکنه با اونکه خاطرش ترکم نمیکنه
عمریه با صدام بغضارو میشکنم اونکه نمیشکنه بغضش فقط منم
عاشق شدم که باز عشقم جدا بشه اما دل عاشقه این اشتباهشه

دانلود آهنگ مرتضی پاشایی به نام بغض ترانه

اونکه غمش داره دنیامو میکشه یا اونکه با یکی دیگه دلش خوشه
اشک چشای من گم کرده راهشو داره یادم میره حس نوازشو
کی مثل من شبو انکار میکنه رو کشتن دلش اصرار میکنه
کی خواب روشنو کابوس میکنه از گریه چشمشو مایوس میکنه

♥دانلود آهنگ – ( کیفیت عالی ۳۲۰ )♥

 

ارسال شده در تاریخ ۱۳۹۷ اول تير ساعت 12:00 AM توسط javiidارسال نظر
دانلود آهنگ خوابای روشنو کابوس میکنم مرتضی پاشایی
دانلود آهنگ خوابای روشنو کابوس میکنم مرتضی پاشایی

دانلود آهنگ جدید خوابای روشنو کابوس میکنم مرتضی پاشایی

دانلود آهنگ مرتضی پاشایی به نام بغض ترانه با کیفیت بالا

Download New Music Morteza Pashaei – Boghze Taraneh

پخش آنلاین + متن آهنگ + همه آهنگهای خوانده شده مرتضی پاشایی

 

متن ترانه بغض ترانه مرتضی پاشایی

خوابای روشنو کابوس میکنم بغض ترانمو تقدیم کی کنم
اونکه کنارمه درکم نمیکنه با اونکه خاطرش ترکم نمیکنه
عمریه با صدام بغضارو میشکنم اونکه نمیشکنه بغضش فقط منم
عاشق شدم که باز عشقم جدا بشه اما دل عاشقه این اشتباهشه

دانلود آهنگ مرتضی پاشایی به نام بغض ترانه

اونکه غمش داره دنیامو میکشه یا اونکه با یکی دیگه دلش خوشه
اشک چشای من گم کرده راهشو داره یادم میره حس نوازشو
کی مثل من شبو انکار میکنه رو کشتن دلش اصرار میکنه
کی خواب روشنو کابوس میکنه از گریه چشمشو مایوس میکنه

♥دانلود آهنگ – ( کیفیت عالی ۳۲۰ )♥

 

ارسال شده در تاریخ ۱۳۹۷ اول تير ساعت 12:00 AM توسط javiidارسال نظر
  Powered By NoteAhang , The Iranian Virtual Music Society
Persian Music Community
 
ایجاد وبلاگ جدید | گزارش تخلف | نمایش لیست وبلاگ هاجامعه مجازی موسیقی ایرانیان